Strona Główna BIP Strona Główna
Świadczenia na rzecz obrony
 
email Mapa strony

Świadczenia na rzecz obrony

                

Świadczenia osobiste

Świadczenia osobiste polegają na wykonywaniu w ustalonym czasie przez osoby posiadające obywatelstwo polskie, które ukończyły szesnaście, a nie przekroczyły sześćdziesięciu lat życia, różnego rodzaju prac doraźnych na rzecz przygotowania obrony państwa, zarówno w czasie pokoju jak i mobilizacji i wojny albo zwalczania klęsk żywiołowych i likwidacji ich skutków. Obowiązek świadczeń osobistych może obejmować również obowiązek użycia posiadanych narzędzi prostych, a w stosunku do osób wykonujących świadczenia polegające na doręczeniu dokumentów powołania do czynnej służby wojskowej oraz wezwań do wykonania świadczenia, zwanych „kurierami” – także posiadanych środków transportowych.

Czas wykonywania świadczeń osobistych:

  • w czasie pokoju nie może przekraczać jednorazowo 12 godzin, a w stosunku do kurierów oraz osób dostarczających i obsługujących przedmioty świadczeń rzeczowych – 48 godzin;
  • w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny czas wykonywania świadczeń osobistych nie może przekraczać 7 dni.

Obowiązkowi świadczeń osobistych nie podlegają osoby, o których mowa w art. 206a Ustawy o Powszechnym Obowiązku Obrony RP.

Podstawą wykonania obowiązku świadczeń jest wydana przez wójta lub burmistrza (prezydenta miasta) stosowna decyzja, o której mowa w art. 202 ustawy. 

 
Świadczenia rzeczowe

Na urzędy i instytucje państwowe oraz przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne, a także osoby fizyczne może być nałożony obowiązek świadczeń rzeczowych, polegający na oddaniu  do używania posiadanych nieruchomości i rzeczy ruchomych (w tym miedzy innymi: obiektów, budynków, pomieszczeń, terenów, środków transportowych, maszyn, narzędzi i innego sprzętu) na cele przygotowania obrony Państwa.

Świadczenia rzeczowe mogą być wykonywane na rzecz Sił Zbrojnych, jednostek organizacyjnych obrony cywilnej oraz jednostek organizacyjnych wykonujących zadania na potrzeby obrony państwa albo zwalczania klęsk żywiołowych i likwidacji ich skutków.

Przedmiotami świadczeń rzeczowych nie mogą być rzeczy ruchome i nieruchomości, o których mowa w art. 208 ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP.

Czas wykonywania świadczeń rzeczowych:

  • w czasie pokoju w celu sprawdzenia gotowości mobilizacyjnej Sił Zbrojnych – do 48 godzin, w związku z ćwiczeniami wojskowymi lub ćwiczeniami w jednostkach przewidzianych do militaryzacji – do 7 dni, w związku z ćwiczeniami w obronie cywilnej lub ćwiczeniami praktycznymi w zakresie powszechnej samoobrony – do 24 godzin
  • w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny – do chwili ustania potrzeby ich użytkowania.

Nałożenie obowiązku świadczenia rzeczowego w czasie pokoju może nastąpić najwyżej 3 razy w roku, a w związku z ćwiczeniami wojskowymi – tylko jeden raz.

Decyzję administracyjną o przeznaczeniu nieruchomości lub rzeczy ruchomej na cele świadczeń rzeczowych wydaje wójt lub burmistrz (prezydent miasta) na wniosek wojskowego komendanta uzupełnień, kierownika jednostki organizacyjnej stanowiącej bazę formowania specjalnie tworzonej jednostki zmilitaryzowane, kierownika jednostki organizacyjnej wykonującej zadania na potrzeby obrony państwa lub właściwego organu obrony cywilnej.

Od wydanej decyzji przysługuje posiadaczowi nieruchomości lub rzeczy ruchomej oraz wnioskodawcy odwołania do wojewody, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

Za używanie przedmiotu świadczenia rzeczowego przysługuje jego posiadaczowi ryczałt w wysokości odpowiadającej szkodzie poniesionej wskutek jego dostarczenia oraz stawce jego amortyzacji. Ryczałt za używanie przedmiotu świadczeń wypłaca jednostka organizacyjna, na rzecz której świadczenie zostało wykonane.

 

Świadczenia szczególne

Terenowe organy administracji rządowej, instytucje państwowe, organy samorządu terytorialnego oraz przedsiębiorcy i inne jednostki organizacyjne mogą być zobowiązane do odpłatnego:

  • dostosowania posiadanych nieruchomości i rzeczy ruchomych do potrzeb obrony państwa, w sposób niezmieniający ich właściwości i przeznaczenia;
  • przystosowania budowanych (przebudowywanych i rozbudowywanych) obiektów budowlanych oraz wytwarzanych rzeczy ruchomych do potrzeby obrony Państwa, w sposób niezmieniajacy ich właściwości i przeznaczenia;
  • gromadzenia, przechowywania i konserwacji przedmiotów niezbędnych do wykonania wyżej wymienionych czynności. 

 

SPRAWOZDANIE PM – 1

Na wytypowane przez terenowe organy administracji wojskowej: podmioty gospodarcze, osoby prawne lub terenowe organy administracji publicznej (w zakresie osób fizycznych) może być nałożony obowiązek wypełnienia rocznego sprawozdania o pojazdach i maszynach PM – 1.

Obowiązek przekazania danych wynika z art. 30 ustawy z dnia 29 czerwca 1995r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 1995r. nr 88 poz. 439 z późniejszymi zmianami).

Do końca roku kalendarzowego przed rokiem sprawozdawczym rozsyłane są druki PM – 1 do wytypowanych posiadaczy pojazdów samochodowych i maszyn. W sprawozdaniu tym należy ująć wszystkie motocykle, pojazdy samochodowe, ciągniki rolnicze, naczepy, przyczepy oraz maszyny do robót ziemnych, budowlanych, drogowych i przeładunkowych będących na stanie ewidencyjnym.

Kolumna nr 2 sprawozdania PM – 1 zawiera identyfikator ITS (Instytutu Transportu Samochodowego). Identyfikator ten należy określić na podstawie załącznika nr 4 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach, które stanowi załącznik do Obwieszczenia Ministra Transportu z dnia 6 lipca 2007r. (tekst jednolity Dz. U. z 2007r. nr 137 poz. 968).

                 

Poniżej zamieszczono wzory dokumentów do pobrania: